اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی یکی از الگو های رفتاری ناسالم است که مشخصه اصلی آن ناپایداری حالت هیجانی، خلق، رفتار و خود پنداره (تصور فرد از خود) است. افراد مبتلا به این اختلال خود پنداره ثابتی ندارند؛ گاهاً ممکن است به شدت عزت نفس آن ها شکننده شده و خود را فردی بی ارزش تصور کنند؛ در زمان دیگری ممکن است دچار بزرگ پنداری خویش شوند. این الگو در روابط آن ها با دیگران نیز برجسته است و شخص از بزرگ پنداری و آرمانی کردن دیگران تا سرزنش بی دلیل و بی ارزش سازی آن ها در نوسان است. این افراد معمولاً فاقد هویت منسجم و مستحکم بوده و به این خاطر، به طور دائم به افراد تازه ای متوسل می شوند تا بلکه خلاء درونی خود را پر کنند.

علائم اختلال شخصیت مرزی

1- بی ثباتی در روابط، خود انگاره و حالت عاطفی که باعث می شود این افراد در دو قطب افراطی در نوسان باشند. روزی ممکن است دیگران را به آسمان ببرند و روز دیگر آنها را محکم بر زمین بکوبند.

2- این افراد برای مقابله با پریشانی های درونی خود به رفتار‌های تكانشی و پرخطر همچون پرخوری، رانندگی خطرناک، مصرف مواد و روابط جنسی پرخطر روی می آورند.

3- معمولاً در تاریخچه زندگی خود شمار زیادی از روابط عاطفی پر شور اما بی ثبات را تجربه می کنند. این رفتار آنها به این خاطر است که معمولاً به سرعت علاقه شدیدی به یک فرد پیدا می کنند و ناگهان از آن شخص به شدت متنفر می شوند.

4- معمولاً برای تحت تاثیر قرار دادن اطرافیان و یا سوء استفاده از آنها تهديد به خودكشی می کنند و یا ژست آن را می گیرند.

5- نوسانات شديد هيجانی دارند و در طول روز هیجانات مختلف را به شکل افراطی تجربه می کنند.

6- به طور دائم احساس پوچی و بی حوصلگی می کنند. حتی ممکن است افکار پارانوییدی و بدبینی و سوء ظن نسبت به دیگران پیدا کنند.

7- ترس شدید از طرد شدن دارند و برای مقابله با این ترس وارد روابط مختلف می شوند و این چرخه، رفتارهای ناسالم را در آنها تقویت می کند.

8- با وجود آنکه ممکن است در ظاهر افراد قوی و پر هیجانی به نظر می رسند ولی باور بنیادین آنها این است که افراد بی ارزشی هستند.

9- این افراد معمولاً بینش و شناخت مناسبی از علائم خود ندارند و بنابراین انگیزه ای برای مراجعه و دریافت کمک از روانشناس ندارند.

علل اختلال شخصیت مرزی :

اختلال شخصیت مرزی علل زیستی و ژنتیکی قدرتمندی دارند و به همین خاطر درمان این اختلال آسان به نظر نمی رسد. از سویی نقش تجارب دوران کودکی و به خصوص چند سال اول زندگی نیز بسیار مهم است. طرد در دوران کودکی به دلایل مختلف، فقدان دلبستگی ایمن، مرگ یا جدایی والدین، تجربه خشونت خانگی، سوءاستفاده جنسی و هیجانی همگی عواملی است که می تواند در بروز نشانه های اختلال شخصیت مرزی نقش داشته باشد.

درمان اختلال شخصیت مرزی

درمان اختلال شخصیت مرزی هم باید در برگیرنده دارو درمانی و هم روان درمانی باشد. در دارو درمانی می توان از دارو های تثبیت کننده خلق، دارو های ضد افسردگی و ضد روانپریشی ها استفاده کرد. روان درمانی برای این اختلال معمولاً بلند مدت بوده و نیازمند یک درمانگر با تجربه در زمینه درمان اختلال شخصیت مرزی است. فرد مبتلا به اختلال شخصیت مرزی با درمانگر خود نیز مشابه سایر افراد رفتار می کند، ممکن است در جلسات اول نسبت به او احساس علاقه و صمیمیت بکند ولی پس از چند جلسه او را درمانگر نا کارآمدی تلقی کند.

اصلی ترین رویکرد درمانی که دست آورد های مثبتی در درمان این اختلال داشته، درمان دیالکتیک رفتاری است. هدف این درمان آموزش تحمل و مدیریت پریشانی به فرد است تا بتواند هیجانات خود همچون خشم، اضطراب و غم را کنترل و تنطیم کند. از سویی به بیمار آموزش داده می شود که سبک زندگی خود را تغییر داده و فعالیت هایی را انجام دهد که عزت نفس او تقویت شود.

مشاوره آنلاین دسترسی به مشاوران کارآمد و متخصص در زمینه درمان اختلالات شخصیت را آسان کرده است. اگر علائم این اختلال را در خود مشاهده می کنید، می توانید با بهره مندی از سامانه مشاوره و رواندرمانی آرکا به شبکه گسترده ای از مشاوران مجرب وصل شوید. همچنین اگر احساس میکنید که یکی از نزدیکان شما از علائم این اختلال رنج می برد؛ می توانید او ترغیب کنید که برای حل مشکلات خود از سامانه مشاوره و روان درمانی آنلاین آرکا کمک بگیرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست